De laatste jaren is er veel aandacht voor (overlast van) zogenoemde verwarde personen in wijken en buurten. De overlast die bewoners ervaren lijkt toe te nemen. Deze toename lijkt deels te verklaren door de toename van (zorg)doelgroepen die langer (semi)zelfstandig blijven wonen of eerder weer (semi)zelfstandig gaan wonen dan voorheen het geval was.

Begeleid wonen

Voor personen die vanwege psychosociale problemen nog niet geheel of niet langer zelfstandig kunnen wonen zijn verschillende vormen van hulp mogelijk. Eén van deze vormen is het begeleid zelfstandig wonen, kortweg begeleid wonen genoemd. Met hulp van een begeleider of zorginstelling wordt het zelfstandig wonen alsnog mogelijk gemaakt. Gemeenten, corporaties, zorginstellingen en instellingen voor maatschappelijke opvang werken samen om mensen zelfstandig te huisvesten met begeleiding aan huis. Ieder jaar worden op basis van convenanten tussen corporaties en (zorg)instellingen sociale huurwoningen verhuurd aan personen die toe zijn aan begeleid zelfstandig wonen. Doelgroepen die daarvoor in aanmerking komen zijn;

– Cliënten GGZ (mensen met langdurige psychiatrische problematiek);
– (Ex-)verslaafden;
– Ex-delinquenten;
– Cliënten uit de maatschappelijke opvang (o.a. dak- en thuislozen, vrouwenopvang);
– Zorgjongeren (o.a. jongeren met een licht verstandelijke beperking).

De toename van het aantal personen dat begeleid woont in woonwijken vraagt veel van de veerkracht van bewoners en wijken. Overlast van personen kan naast het woonplezier van individuele bewoners ook de algehele leefbaarheid in een wijk negatief beïnvloeden.

De gemeenteraad van Den Haag heeft schriftelijke vragen gesteld over overlast in wijken waarbij mensen met psychosociale problemen en een achtergrond in begeleid wonen betrokken zouden zijn. De gemeente Den Haag heeft RIGO gevraagd onderzoek te doen naar de relatie tussen overlast in wijken en begeleid wonen. In dit onderzoek ook aandacht besteed dienen te worden aan de doelgroep dementerenden.