Honkvaster

Belangrijk gegeven is dat de groei van het aantal alleenstaanden de komende decennia bijna uitsluitend uit senioren bestaat. Die hebben allemaal al een woning, waar ze veelal nog als jong gezin zijn ingetrokken. Uit een analyse van feitelijk verhuisgedrag blijkt dat senioren massaal op het nest blijven zitten, ook nadat de kinderen zijn uitgevlogen en ook nadat men is verweduwd. Sinds het begin van deze eeuw is deze honkvastheid zelfs nog toegenomen. De betekenis van alleenstaanden als vragers op de woningmarkt is daarmee veel kleiner dan vaak op grond van de toename van hun aantal wordt aangenomen. Door niet te verhuizen is ook de betekenis van oudere alleenstaanden als aanbieders beperkt. Ze houden vooral woningen bezet.

Mismatch

Terwijl de vraag van alleenstaanden wordt overschat, wordt de woningbehoefte van jonge gezinnen onderschat. In de bevolkingsstatistiek en in prognoses vallen nieuw gevormde gezinnen weg tegen gezinnen die in de lege nestfase belanden. Per saldo komen er dus nauwelijks gezinnen bij. Maar op de woningmarkt zijn dit heel verschillende grootheden. Nieuw gevormde gezinnen oefenen wel vraag uit, gezinnen die worden opgeheven zorgen niet voor evenredig veel aanbod. Deze mismatch zal zeker de komende tien jaar nog aanhouden.

Het volledige rapport “Demografie en de woningmarkt” kunt u hier bekijken en downloaden