Gepubliceerd op:

Actieplan Toegankelijkheid voor de Bouw

In het Actieplan Toegankelijkheid voor de Bouw kondigde de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties dan ook een onderzoek aan naar knelpunten die mensen met een beperking in de praktijk ervaren bij het gebruik van woningen en gebouwen. RIGO mocht dit onderzoek uitvoeren.

Onderzoek naar knelpunten

Basis van het onderzoek waren circa zeventig interviews met mensen met een beperking en professionals uit de praktijk. Behalve naar de knelpunten die mensen met een fysieke en/of visuele beperking ervaren, is in het onderzoek aandacht besteed aan de knelpunten van mensen met een auditieve beperking, psychische aandoening, verstandelijke beperking en mensen met niet-aangeboren hersenletsel. Ook de bestaande literatuur is in het onderzoek meegenomen.

Uit het onderzoek blijkt dat mensen met een beperking in een groot deel van de woningvoorraad knelpunten ervaren op het gebied van de fysieke toegankelijkheid. Dit geldt niet alleen voor de eigen woning, maar vaker nog voor woningen en publieke gebouwen waar men op bezoek gaat.

Met stip op nummer één betreft dit (hoge) drempels naar de buitenruimte (balkon en tuin) en drempels binnenhuis. Mensen met een visuele beperking ervaren daarnaast vaak problemen met trappen. Het gaat dan om treden die te kort of juist te lang zijn, onlogische leuningen, dichte trappen en het ontbreken van zichtbare en voelbare trapmarkeringen.

Eigenlijk voor alle mensen, maar voor mensen met een beperking in het bijzonder, geldt dat goede aanduidingen en indelingen (wayfinding) een belangrijk aandachtspunt is in de publieke ruimte.

Veel knelpunten worden in de praktijk door bewoners zelf opgelost door middel van bijvoorbeeld drempelhulpen of kleine verbouwingen. Bij drempels kan dat relatief makkelijk en goedkoop. De markt biedt hiervoor verschillende eenvoudige oplossingen. Voor andere knelpunten is echter (meer) aandacht nodig in de ontwerpfase.

Benieuwd geworden naar het rapport? Bekijk deze dan hier.