Gepubliceerd op:

In het rapport valt direct op dat het sociale huursegment al jaren krimpt terwijl de doelgroep van beleid in omvang toeneemt. De druk op het sociale segment wordt daardoor onvermijdelijk groter.

Goedkope scheefheid neemt af

Er zijn twee uitlaatkleppen die de druk verminderen. Ten eerste neemt de goedkope scheefheid in het sociale segment af. Dat wil zeggen dat er in het sociale segment steeds minder huishoudens met een hoger inkomen wonen. Dat wordt sterk in de hand gewerkt door de regelgeving; denk met name aan de passendheidseisen bij woonruimteverdeling. Ten tweede woont een steeds groter deel van de doelgroep in het particuliere huursegment en in koopwoningen. Desondanks neemt de druk op het sociale segment in vrijwel alle stedelijke regio’s nog steeds toe: langere wachttijden, lagere slaagkansen voor woningzoekenden.

Neveneffecten

Neveneffecten zijn er ook. In veel wijken met een groot aandeel sociale huurwoningen wonen steeds minder huishoudens met een hoger inkomen. De doelgroep van beleid verandert daarbij langzaam van samenstelling: steeds meer mensen vanuit instellingen, meer mensen met urgentie, meer arbeidsmigranten. De spanningen nemen daardoor toe en de leefbaarheid neemt af. Daarnaast blijven jongeren langer thuis wonen, ook als ze elders studeren of werken, met bijvoorbeeld overvolle treinen en nukkige ouders als gevolg. En steeds meer huishoudens met kinderen en met een middeninkomen verlaten de randstad en trekken naar de middelgrote steden ‘op het zand’. En de wegen en treinen zijn al zo vol…

Bouwen, bouwen, bouwen

Bouwen, bouwen, bouwen is dus het adagium, vooral in en om de grote steden. Minstens een verdubbeling van de huidige bouwproductie wordt gezegd. Maar intussen komt het bericht binnen (op de dag van het symposium) dat het aantal aanvragen voor een bouwvergunning afneemt. Dat stemt niet hoopvol. Het WoON-rapport zou dan ook beter Vind ruimte voor wonen!! als titel kunnen hebben.